maandag, september 11, 2006
WK-finale 2006: Schöne Grüsse aus ... Berlijn
ITALY - FRANCE (1-1, 5-3 n.v.)
De Duitse fans baalden als een stekker dat de Klinsmannschaft de finale in eigen land net had gemist. Toch zaten onze oosterburen talrijk op de tribune.
BERLIJN – Onder de 69.000 gelukkigen bij de WK-finale waren niet alleen Italiaanse tifosi en Franse fans. Er zaten namelijk merendeels Duitsers op de tribunes van het Olympisch Stadion van Berlijn dat in 1936 onder auspiciën van Adolf Hitler was neergezet.
Bijvoorbeeld Olli en Olliver uit Hamburg. Het tweetal, in de metro op weg naar de finale, draagt rode shirts waarop ,,Danke, Jungs!” staat. Zo willen de naamgenoten, die beide een vlag in het zwart-rood-geel omgeknoopt hebben, het elftal van Jürgen Klinsmann eren.
,,Via de Lotto hebben we twee kaartjes gewonnen. Ik denk dat Italië wint, die spelen constanter en zijn niet zo afhankelijk van twee topspelers”, zegt Olli Hofmann (36) met verwijzing naar Zinedine Zidane en Thierry Henry.
Bij het eindspel van de Fussballweltmeisterschaft kochten niet alle fans hun ticket via het internet. Honderden mensen lopen rond met rode kaartjes waarop ,,Elite” of ,,Prestige” staat. Skyboxen en vip-ruimtes met hapjes en sekt gingen voor 80.000 euro van de hand.
Ook de zwarte markt bloeit. Overal voor het stadion staan supporters die om kaartjes smeken. Normale zitplaatsen gaan tussen 1500 en 3000 euro van de hand. ,,Je moet wachten tot de aftrap, dan zakken de prijzen in rap tempo”, vertelt een ingewijde.
,,Ik hoopte dat Duitsland de finale zou halen”, zegt Friedhelm Gruber. De ondernemer (57) uit Liechtenstein is in de Bondsrepubliek geboren en had op goed geluk kaarten gekocht. ,,Maar Italië bleek in de halve finale fitter, daarom hebben we terecht in de verlenging verloren.”
Samen met zijn 17-jarige dochter Rena heeft Gruber in totaal voor 1140 euro tickets bij E-bay gekocht. ,,De Fifa houdt geen rekening met normale fans, die dit niet kunnen betalen. Blatter gedraagt zich alsof hij de paus is, die heeft veel te veel macht.”
De Duitse fan heeft liever een glas bier en een braadworst in de hand, dan is hij al tevreden. ,,Vandaag zijn we voor Italië, vanwege het eten, de cultuur natuurlijk en omdat je er zo fijn op vakantie kan.”
Die mening deelt Jens-Uwe Fürst uit Brandenburg niet. Hij heeft juist de Franse tricolore op zijn voorhoofd geverfd. ,,Dit is het laatste grote toernooi van de gouden generatie die het WK 1998 en het EK in 2000 won. Zidane, Barthez en Thuram zullen stoppen. Die hebben een waardig afscheid van de internationale bühne verdiend.”
Jens-Uwe (43) is des duivels dat Italië überhaupt mocht aantreden. ,,Al die corrupte clubs en spelers die de boel hebben bedrogen. Ik hoop dat ze morgen AC Milan en Juventus voor straf laten degraderen.”
Maar na een vroege goal van Zidane, de gelijkmaker van Marco Materazzi (die later van ,,Zizou” een kopstoot ontving, waarvoor de geniale Franse middenveldregisseur terecht rood kreeg) en de gemiste penalty van David Trezeguet waren de Italianen voor de vierde keer wereldkampioen.
,,Ik ben teleurgesteld. Dat mag een topper als Zidane met zo veel ervaring niet gebeuren”, vindt Oliver Rödel (43), die een t-shirt met handtekeningen van alle Duitse spelers draagt. ,,Hij weet dat een miljard mensen toekijken en dat hij een idool voor de voetbaljeugd is. Dan doe je dat soort dingen niet. Onprofessioneel.”
ROB SAVELBERG / Gepubliceerd op www.oranje.nl
Schöne Grüsse aus ... Frankfurt/Main
Het compromisloze concept van ,,Aanvalluh!” is voorbij, vermoeden buitenlandse journalisten. Van Basten is volgens hen als coach net zo’n koele kikker als toen hij zelf nog topschutter was.
FRANKFURT – ,,Ohne Holland, fahren wir nach Berlin!”, zongen de talrijke Duitse fans in het Waldstadion. Dat was een beetje voorbarig. Want Oranje is ongeslagen door de eerste ronde in de ,,poule des doods” gekomen. De laatste wedstrijd in groep C, tegen titelfavoriet Argentinië, eindigde echter roemloos (0-0).
De weinig inspirerende wedstrijd bood buitenlandse journalisten de gelegenheid Oranje van een andere kant te leren kennen. Verdedigend, zonder dominant voetbal en creatieve inspiratie. Sven Flohr van Die Welt am Sonntag was verbijsterd toen Van der Sar na afloop in de mixed zone zei dat Nederland zich goed ontwikkelt.
,,Zondag zal het voor jullie in de knock-out-wedstrijd tegen Portugal erop of eronder zijn. In elk geval heeft Van Basten laten zien dat Holland uitermate moeilijk te verslaan is”, meent collega Peter Wenzel (47). Hij is verslaggever voor Europa’s grootste boulevardblad Bildzeitung.
De sportreporter wijst erop dat het compromisloze concept ,,Aanvalluh!” toch tot de geschiedenis behoort. Wenzel weet dat de offensieve en attractieve speelwijze van Van Basten in diens contract is vastgelegd: ,,Holland laat eindelijk zien dat het ook kan verdedigen”, aldus de Duitser.
Van Basten zei kort voor middernacht bij de persconferentie, in de catacomben van het stadion van Bundesligaclub Eintracht Frankfurt, best tevreden te zijn. Zeven punten uit drie wedstrijden. De meeste buitenlandse collega’s vinden dat eigenlijk ook een prima resultaat.
,,Maar jullie team heeft laten zien dat ze niet zo’n sterke selectie hebben als de Argentijnen”, meent Stefan Hermanns van de Berlijnse Tagesspiegel. Nederland had vanwege vijf gele kaarten het halve elftal omgegooid. Hermanns: ,,Sterren als Arjen Robben, Giovanni van Bronckhorst en Mark van Bommel stonden niet in dit veredelde B-team.”
Pure berekening. Marco van Basten: ,,Nu nog vier finales, daar mogen we geen foutjes maken”, zei de oud-speler van Ajax en AC Milan nuchter. Voor hem maakt het niet uit wie de volgende tegenstander is. Filosofisch: ,,Het loopt zoals het loopt.” Het gegoochel met zijn selectie becommentarieerde Van Basten met een beroep op het verstand: ,,We moesten de volgende ronde halen.”
Typisch Van Basten. ,,Die is cool als een killer. Nu spelen de Nederlanders Italiaanser als de Italianen”, vindt Gert Zimmermann, columnist bij de Dresdner Morgenpost. Hij is ook radioverslaggever bij MDR-Sachsen en vanwege zijn ongebroken enthousiasme een legende bij zijn luisteraars. ,,Zimmi houdt de bal vlak: ,,Jullie verdediging was niet al te sterk, maar ook weer geen Hollandse gatenkaas.
Dan komen Boris Becker en Stefan Effenberg met grote stappen voorbij. De twee oud-sporters zijn de lievelingen van de Duitse yellow press maar worden door Luis Fliguer niet opgemerkt. Deze jonge Argentijnse journalist is namelijk een beetje moe. Gelukkig heeft hij vanwege de verschillende tijdzones niet zoveel stress als zijn Europese collega’s.
Fliguer draagt een blauw-wit-gestreept Argentinië-shirt uit Buenos Aires. Of zijn objectiviteit met zijn voorkeur voor de Latijn-Amerikanen niet in het geding komt? ,,Nee. Voor mij als Argentijn betekent voetbal alles. Fliguer (24) herhaalt de heroïsche strijdkreet uit het stadion. ,,Oh, Argentina es un sentimiento, no puedo parar, olé, olé, olé!” (,,Oh, Argentinië is een gevoel dat ik niet kan stoppen, olé, olé, olé!”
ROB SAVELBERG / Gepubliceerd op www.oranje.nl
FRANKFURT – ,,Ohne Holland, fahren wir nach Berlin!”, zongen de talrijke Duitse fans in het Waldstadion. Dat was een beetje voorbarig. Want Oranje is ongeslagen door de eerste ronde in de ,,poule des doods” gekomen. De laatste wedstrijd in groep C, tegen titelfavoriet Argentinië, eindigde echter roemloos (0-0).
De weinig inspirerende wedstrijd bood buitenlandse journalisten de gelegenheid Oranje van een andere kant te leren kennen. Verdedigend, zonder dominant voetbal en creatieve inspiratie. Sven Flohr van Die Welt am Sonntag was verbijsterd toen Van der Sar na afloop in de mixed zone zei dat Nederland zich goed ontwikkelt.
,,Zondag zal het voor jullie in de knock-out-wedstrijd tegen Portugal erop of eronder zijn. In elk geval heeft Van Basten laten zien dat Holland uitermate moeilijk te verslaan is”, meent collega Peter Wenzel (47). Hij is verslaggever voor Europa’s grootste boulevardblad Bildzeitung.
De sportreporter wijst erop dat het compromisloze concept ,,Aanvalluh!” toch tot de geschiedenis behoort. Wenzel weet dat de offensieve en attractieve speelwijze van Van Basten in diens contract is vastgelegd: ,,Holland laat eindelijk zien dat het ook kan verdedigen”, aldus de Duitser.
Van Basten zei kort voor middernacht bij de persconferentie, in de catacomben van het stadion van Bundesligaclub Eintracht Frankfurt, best tevreden te zijn. Zeven punten uit drie wedstrijden. De meeste buitenlandse collega’s vinden dat eigenlijk ook een prima resultaat.
,,Maar jullie team heeft laten zien dat ze niet zo’n sterke selectie hebben als de Argentijnen”, meent Stefan Hermanns van de Berlijnse Tagesspiegel. Nederland had vanwege vijf gele kaarten het halve elftal omgegooid. Hermanns: ,,Sterren als Arjen Robben, Giovanni van Bronckhorst en Mark van Bommel stonden niet in dit veredelde B-team.”
Pure berekening. Marco van Basten: ,,Nu nog vier finales, daar mogen we geen foutjes maken”, zei de oud-speler van Ajax en AC Milan nuchter. Voor hem maakt het niet uit wie de volgende tegenstander is. Filosofisch: ,,Het loopt zoals het loopt.” Het gegoochel met zijn selectie becommentarieerde Van Basten met een beroep op het verstand: ,,We moesten de volgende ronde halen.”
Typisch Van Basten. ,,Die is cool als een killer. Nu spelen de Nederlanders Italiaanser als de Italianen”, vindt Gert Zimmermann, columnist bij de Dresdner Morgenpost. Hij is ook radioverslaggever bij MDR-Sachsen en vanwege zijn ongebroken enthousiasme een legende bij zijn luisteraars. ,,Zimmi houdt de bal vlak: ,,Jullie verdediging was niet al te sterk, maar ook weer geen Hollandse gatenkaas.
Dan komen Boris Becker en Stefan Effenberg met grote stappen voorbij. De twee oud-sporters zijn de lievelingen van de Duitse yellow press maar worden door Luis Fliguer niet opgemerkt. Deze jonge Argentijnse journalist is namelijk een beetje moe. Gelukkig heeft hij vanwege de verschillende tijdzones niet zoveel stress als zijn Europese collega’s.
Fliguer draagt een blauw-wit-gestreept Argentinië-shirt uit Buenos Aires. Of zijn objectiviteit met zijn voorkeur voor de Latijn-Amerikanen niet in het geding komt? ,,Nee. Voor mij als Argentijn betekent voetbal alles. Fliguer (24) herhaalt de heroïsche strijdkreet uit het stadion. ,,Oh, Argentina es un sentimiento, no puedo parar, olé, olé, olé!” (,,Oh, Argentinië is een gevoel dat ik niet kan stoppen, olé, olé, olé!”
ROB SAVELBERG / Gepubliceerd op www.oranje.nl
Schöne Grüsse aus ... de mixed zone in Stuttgart
NEDERLAND - IVOORKUST (2-1)
STUTTGART - Het is knap benauwd in de Mixed Zone. Broeierig heet, op deze bijzonder spannende avond in de catacomben van het Daimler-Stadion in Stuttgart. Direct na de wedstrijd reppen de journalisten van de perstribune naar beneden, om met de spelers te praten.
De Nederlandse collegae blijven loeren voor de ingang en wachten uitsluitend op de Hollandse jongens. Sommigen van hen kijken tussendoor naar de persconferentie, die in een ander zaaltje onder de strenge regie van de Fifa plaatsvindt. Een Hollandse sportreporter heeft het beste overzicht. Hij is 2 meter 11 groot en krijgt zijn microfoon het dichtste bij de spelers.
Dan druppelen de spelers binnen. Eerst de verliezers. Arouna Kone van PSV wil wel even praten. De man met het geblondeerde kapsel is duidelijk teleurgesteld over het verlies (2-1) tegen de mannen van Van Basten: ,,We hadden nog meer concentratie nodig”, zegt hij in het Frans, de voertaal van Ivoorkust.
Even later komt superster Didier Drogba voorbij aan de witte panelen in de Mixed Zone, die er net zo klinisch uitziet als de transitiezone op een vliegveld. Drogba lijkt op de rapper LL Cool J, met zijn scheve hoedje. Hij is nors en wil eigenlijk niks zeggen.
Maar als dertig Afrikanen beginnen te schreeuwen ze erkent de speler van FC Chelsea: ,,Ik ben waanzinnig gefrusteerd. Net als tegen Argentinië keken we tegen een achterstand aan. We hadden kansen zat om gelijk te maken. Dat is het verschil met de echt goede ploegen.”
Zeshonderd schrijvende journalisten waren aangemeld voor de wedstrijd van Oranje tegen Ivoorkust. Slechts een klein percentage van hen kreeg van de Fifa een supplementary acces device (SAD), waarmee je toegang krijgt tot de mixed zone.
Dan volgen de helden van de avond. Rafael van der Vaart spreekt behoorlijk Duits, Van Nistelrooy Engels en Van der Sar vloeiend Italiaans. De HSV-middenvelder speelt zijn eerste interland sinds drie maanden: ,,De volgende wedstrijd wil ik in de basis beginnen.”
Van der Vaart, met slechts een klein tasje in de hand, geeft monter toe dat Oranje door het oog van de naald is gekropen. ,,Een beetje zoals Lucky Ajax. We hebben zes punten uit twee wedstrijden. Dat is een top resultaat.” De goalgetter uit Hamburg lacht als hij hoort dat sommige Duitse fans in het stadion ,,Ohne Holland fahren wir nach Berlin” zongen. ,,Dat lijkt me een beetje voorbarig.”
Van Nistelrooy blijft ondanks alle aandacht en aandringende journalisten rustig. De spits houdt zijn handen ontspannen over elkaar. ,,Nu gaat het tegen Argentinië om de eerste plek. Zij zijn de topfavorieten.”
Sommige journalisten schrijven quotes van elkaar over. Men helpt elkaar. Iedereen heeft een dicteerapparaatje, een telefoon met mp3-player of een minidisc. ,,Boula, hast du kurz?”, roepen journalisten uit Hamburg naar Boulahrouz. Ze feliciteren de verdediger van HSV uitbundig met het bereiken van de tweede ronde. ,,Ik ben opgelucht over dit resultaat.”
,,Dit werk is leuker dan ik ooit verwachtte”, meent Kees Jansma, ex-coryfee van Studio Sport. ,,Nu ben ik intermediair tussen spelers en pers. Ik kan je vertellen dat dit WK spannender is dan tv-maken.” De oud-commentator spoort de spelers vriendelijk maar beslist aan om op te schieten.
Dan klapt Kees Jansma een paar maal in zijn handen. De pers-chef van Oranje roept de jongens bij elkaar, want de bus wacht buiten. En een dozijn televisiecamera’s. En natuurlijk een feestje, want de kwalificatie voor de kwartfinale is bereikt.
ROB SAVELBERG / gepubliceerd op www.oranje.nl
zondag, juni 18, 2006
Schöne Grüsse aus ... Neurenberg
Portugal - Nederland (1-0)
Dirk Kuyt: Een schoenlengte tekort
NEURENBERG – ,,Dirk, wat ging er mis?“ Dirk Kuyt twijfelt een ogenblik. De teleurstelling van Feyenoords centrumspits valt duidelijk van zijn gezicht af te lezen. ,,Ik kwam een klein stukje te kort”, zegt de blonde aanvaller. ,,Een decimeter misschien, een voetlengte, wie zal het zeggen.”
De spits van Feyenoord kijkt naar beneden. Naar zijn rechtervoet, waarmee hij de Portugese keeper Ricardo had kunnen verschalken. ,,Ik dacht: Dit is mijn moment.” Kuyt weet dat hij aan de Krimi in het Frankenstadion een positieve draai kon geven. Maar hij treuzelde net iets te lang met zijn actie.
Kuyt is na de uitschakeling van Oranje in Neurenberg fris gedouched. Tientallen journalisten verdringen zich om wisselspeler Ruud Van Nistelrooy. Iedereen duwt hem microfoons, mp3-players en dicteerapparaatjes onder de mond. Daarom kijkt niemand naar Kuyt.
Terwijl de 25-jarige spits uit Rotterdam, en niet de getergde sterspeler van Manchester United vanavond voor Sturm und Drang zorgde. Voor ’t eerst stond Kuyt in de basis, nadat Van Nistelrooy in de voorronde van het WK teleurstelde.
,,Ruud is super. Zowel als mens maar ook als speler. Voor de wedstrijd heeft hij me succes gewenst.” Van Nistelrooy gaf later toe dat hij in gedachten Kuyts kans al als doelpunt had geteld.
Na de nederlaag tegen Portugal kijkt Kuyt ongelovig. ,,Eigenlijk was dit mijn dag. We hebben een unieke kans laten liggen. Iedereen zat totaal kapot in de kleedkamer.” Zijn blauwe ogen staren vragend in de verte.
,,Dan speel je zo’n mooi toernooi. En voor je het weet lig je eruit. Het ergste wat er is. Maar dat is voetbal.” Een waarheid als een klok. Kuyt: ,,We hadden een heel hecht vertrouwen in de ploeg. En dan zo’n pech dat je de kansen niet afmaakt.” Cruyffiaans: ,,Als je geen doelpunten maakt kun je ook niet winnen.”
Het is zweten geblazen in de mixed zone. Honderden journalisten, voornamelijk mannen, houden de spelers zo lang als mogelijk aan de praat. Ook enkele vrouwen zijn aanwezig. Ze zijn net zo opdringerig als hun mannelijke collega’s. Een dame van de Duitse ARD-radio zet haar borsten in om ook een woordje van Kuyt te verstaan.
,,We hebben lekker gespeeld, maar ik ben niet tevreden, hoor.” Over zijn eigen prestatie is Kuyt kort. ,,Het was niet genoeg.” De voetballer geeft toe dat een droom in duigen is gevallen. ,,Eigenlijk was het WK voor mij vandaag begonnen.”
Dan geeft hij zijn ongezouten mening over de Russische referee Ivanov. Die deelde zestien gele kaarten uit, waarvan vier rode. ,,Dat was niet wat je gewend bent. Voor elke overtreding trok hij een kaart. Te zot voor woorden. Maar dat gebeurt bij een WK.”
Dan de geruchten over zijn eigen toekomst: ,,Daarover denk ik niet. De komende dagen moet ik nog bijkomen. En eerst wil ik mijn familie zien. Daarna kan ik verder kijken. Het is mijn droom in Engeland te spelen. Maar het zou niet verstandig zijn om te vertellen waar.” Kuyt kent de geruchten over zijn overstap naar een Engelse topclub.
Wie wordt er wereldkampioen? ,,Ach, dat kan me nu niets meer schelen.” Kuyt vertrekt richting de wachtende spelersbus. Maar de sympathieke spits komt toch nog even terug voor een handtekening op de wedstrijdticket. Daarmee maakt hij een jeugdige fan in Nederland gelukkig.
ROB SAVELBERG / Gepubliceerd op www.oranje.nl
Dirk Kuyt: Een schoenlengte tekort
NEURENBERG – ,,Dirk, wat ging er mis?“ Dirk Kuyt twijfelt een ogenblik. De teleurstelling van Feyenoords centrumspits valt duidelijk van zijn gezicht af te lezen. ,,Ik kwam een klein stukje te kort”, zegt de blonde aanvaller. ,,Een decimeter misschien, een voetlengte, wie zal het zeggen.”
De spits van Feyenoord kijkt naar beneden. Naar zijn rechtervoet, waarmee hij de Portugese keeper Ricardo had kunnen verschalken. ,,Ik dacht: Dit is mijn moment.” Kuyt weet dat hij aan de Krimi in het Frankenstadion een positieve draai kon geven. Maar hij treuzelde net iets te lang met zijn actie.
Kuyt is na de uitschakeling van Oranje in Neurenberg fris gedouched. Tientallen journalisten verdringen zich om wisselspeler Ruud Van Nistelrooy. Iedereen duwt hem microfoons, mp3-players en dicteerapparaatjes onder de mond. Daarom kijkt niemand naar Kuyt.
Terwijl de 25-jarige spits uit Rotterdam, en niet de getergde sterspeler van Manchester United vanavond voor Sturm und Drang zorgde. Voor ’t eerst stond Kuyt in de basis, nadat Van Nistelrooy in de voorronde van het WK teleurstelde.
,,Ruud is super. Zowel als mens maar ook als speler. Voor de wedstrijd heeft hij me succes gewenst.” Van Nistelrooy gaf later toe dat hij in gedachten Kuyts kans al als doelpunt had geteld.
Na de nederlaag tegen Portugal kijkt Kuyt ongelovig. ,,Eigenlijk was dit mijn dag. We hebben een unieke kans laten liggen. Iedereen zat totaal kapot in de kleedkamer.” Zijn blauwe ogen staren vragend in de verte.
,,Dan speel je zo’n mooi toernooi. En voor je het weet lig je eruit. Het ergste wat er is. Maar dat is voetbal.” Een waarheid als een klok. Kuyt: ,,We hadden een heel hecht vertrouwen in de ploeg. En dan zo’n pech dat je de kansen niet afmaakt.” Cruyffiaans: ,,Als je geen doelpunten maakt kun je ook niet winnen.”
Het is zweten geblazen in de mixed zone. Honderden journalisten, voornamelijk mannen, houden de spelers zo lang als mogelijk aan de praat. Ook enkele vrouwen zijn aanwezig. Ze zijn net zo opdringerig als hun mannelijke collega’s. Een dame van de Duitse ARD-radio zet haar borsten in om ook een woordje van Kuyt te verstaan.
,,We hebben lekker gespeeld, maar ik ben niet tevreden, hoor.” Over zijn eigen prestatie is Kuyt kort. ,,Het was niet genoeg.” De voetballer geeft toe dat een droom in duigen is gevallen. ,,Eigenlijk was het WK voor mij vandaag begonnen.”
Dan geeft hij zijn ongezouten mening over de Russische referee Ivanov. Die deelde zestien gele kaarten uit, waarvan vier rode. ,,Dat was niet wat je gewend bent. Voor elke overtreding trok hij een kaart. Te zot voor woorden. Maar dat gebeurt bij een WK.”
Dan de geruchten over zijn eigen toekomst: ,,Daarover denk ik niet. De komende dagen moet ik nog bijkomen. En eerst wil ik mijn familie zien. Daarna kan ik verder kijken. Het is mijn droom in Engeland te spelen. Maar het zou niet verstandig zijn om te vertellen waar.” Kuyt kent de geruchten over zijn overstap naar een Engelse topclub.
Wie wordt er wereldkampioen? ,,Ach, dat kan me nu niets meer schelen.” Kuyt vertrekt richting de wachtende spelersbus. Maar de sympathieke spits komt toch nog even terug voor een handtekening op de wedstrijdticket. Daarmee maakt hij een jeugdige fan in Nederland gelukkig.
ROB SAVELBERG / Gepubliceerd op www.oranje.nl
dinsdag, juni 13, 2006
Schöne Grüsse aus Leipzig
Leipzig - Oranje is duidelijk in de meerderheid, deze hete zondag in het Zentralstadion. ,,Wat zijn er weinig Servische fans gekomen", klaagt Mladen Stojovic, sportreporter bij de krant Vijesti uit Podgorica. ,,Normale Serviërs kunnen zich de lange reis en de dure tickets niet veroorloven. En de geluksvogels die geld genoeg voor een ticket hebben, kijken liever in het mondaine München of het swingende Berlijn."
Inderdaad zijn er in het gloednieuwe stadion van Leipzig, waar geen enkele topclub speelt, nog zesduizend stoeltjes leeg gebleven. Toch is het ,,,Ja te volim, Srbijo!" (,,Ik hou van je, Servië!") minstens zo krachtig als het ,,Hup Holland, hup!"
Mladen Stojovic is geen liefhebber van het sterke chauvinisme in Servië. De 37-jarige sportjournalist schrijft weliswaar over het beroemde Rode Ster Belgrado, de stad waar hij ook woont. Maar hij is Montenegrijn en keert na de recente afsplitsing van zijn land terug naar Podgorica.
Dan begint de wedstrijd. Vanaf de perstribune verklaart Stojovic de Servische tactiek: ,,Catenaccio in het kwadraat. Als we willen kunnen we eeuwig op de nul spelen. Als stormram in de tweede helft zal de boomlange Nikola Zigic erin komen. Die reus van twee meter zal het de onervarene Nederlandse verdediging knap lastig maken."
Maar Stojovic geeft toe dat ,,de Nederlandse aanval onze ultieme nachtmerrie is". Ook al viel Van Nistelrooy wat tegen, van de wervelende Arjan Robben ben ik zeer gecharmeerd." Toen de sterspeler van Chelsea na achttien minuten voor het eerste doelpunt tekende, greep de Montenegrijn naar zijn hoofd en vloekte luidkeels: ,,Een grote inschattingsfout van onze verdedigers. De pijlsnelle Robben is een echte killer."
In zijn notitieboekje had Stojovic, een vriendelijke man met donkere bril, de voorafgaande wedstrijden tegen Oranje genoteerd. Tweemaal werd verloren: Bij het WK 1998 in Frankrijk (1-2) en twee jaar later bij het EK (1-6). ,,Het is bitter, de laatste dertig jaar konden we niet winnen."
Vanuit de nok van het Zentralstadion oordeelt Stojovic dat Nederland weliswaar sterk is, maar tegen ploegen als Brazilië en Italië weinig kans maakt. ,,Jullie defensie is geen wereldklasse en oranje laat teveel kansen ombenut."
Dit jaar reist de voormalige soldaat voor het eerst met het mediacircus mee. Stojovic is een van de circa 15.000 geaccrediteerde journalisten. Het sportjournaille reist deze maand kriskras door Duitsland. Op de stations worden ze in bussen gepropt en in de stadions weer afgeleverd.
Daar moeten ze per wedstrijd hun tickets afhalen en hopen op mogelijke SAD's. Met deze begeerde ,,Supplementary Acces Devices" kun je na afloop naar de persconferentie of naar de ,,Mixed Zone". Daar geven spelers na de douche korte interviewtjes aan de wachtende journalisten.
In een zaaltje in de catacomben zitten Marco Van Basten en zijn Servische collega Illja Petkovic. Dan komt Arjen Robben komt er ook nog bij. Hij is gevlijd met de titel ,,man of the match", maar belangrijker is voor de nuchtere Nederlander dat de belangrijke eerste wedstrijd werd gewonnen.
Stojovic zucht een beetje: ,,In onze kwalificatiepoule hebben we niet verloren en slechts een tegendoelpunt gehad. Maar vandaag waren we te voorzichtig. Servië-Montenegro wilde behoudend beginnen. Nu moeten we tegen Argentinië en Ivoorkust winnen." Een haast onmogelijke opgave.
Van Basten gaf goudeerlijk toe, dat zijn elftal ,,lucky in Leipzig" was, precies de quote die Stojovic wilde horen. Dan vertrekt hij en dicteert in de bus zijn artikel naar Podgorica - ouderwets per telefoon.
Rob Savelberg
